Λάχανο: Κόκκινο ή πράσινο; Ποιο είναι καλύτερο για το έντερο

Το λάχανο θεωρείται μια από τις πιο ωφέλιμες τροφές για το έντερο. Ωστόσο, δεν έχουν όλα τα είδη την ίδια επίδραση, καθώς η σύστασή τους διαφέρει και επηρεάζει διαφορετικά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Κόκκινο λάχανο: Ένα ισχυρό «όπλο» για το μικροβίωμα

Το κόκκινο και το πράσινο λάχανο παρέχουν παρόμοιες ποσότητες φυτικών ινών ανά μερίδα ενός φλιτζανιού, περίπου 1,87 γραμμάρια και 2,25 γραμμάρια αντίστοιχα. Οι φυτικές ίνες αποτελούν βασικό θρεπτικό συστατικό για τη σωστή λειτουργία του πεπτικού συστήματος, αν και η πρόσληψή τους συχνά παραμένει χαμηλή στον γενικό πληθυσμό.

Το κόκκινο λάχανο, όμως, ξεχωρίζει λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε ανθοκυανίνες, ένα είδος αντιοξειδωτικών που του δίνουν το χαρακτηριστικό μοβ-κόκκινο χρώμα. Πρόκειται για τις ίδιες ενώσεις που βρίσκονται σε τρόφιμα όπως τα μούρα, η μελιτζάνα, το ρόδι και τα σταφύλια Κόνκορντ.

Μελέτες δείχνουν ότι οι ανθοκυανίνες έχουν σημαντική επίδραση στην υγεία του εντέρου.Συγκεκριμένα, φαίνεται να αυξάνουν τη ποικιλία των μικροοργανισμών του εντέρου και να ενισχύουν την ανάπτυξη βακτηρίων που παράγουν βουτυρικό οξύ. Το βουτυρικό είναι ένα λιπαρό οξύ, που αποτελεί βασική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του παχέος εντέρου. Παράλληλα, συμβάλλει στη μείωση της φλεγμονής, στην ενίσχυση του εντερικού φραγμού και στη μείωση του κινδύνου πεπτικών διαταραχών.

Επιπλέον, έρευνες δείχνουν ότι το κόκκινο λάχανο μπορεί να συμβάλλει στη μείωση της αναλογίας των βακτηρίων Firmicutes προς Bacteroidetes, ένας δείκτης που συχνά εμφανίζεται αυξημένος σε άτομα με μεταβολικές διαταραχές.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι το κόκκινο λάχανο περιέχει μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης C σε σχέση με το πράσινο. Η βιταμίνη C λειτουργεί ως ισχυρό αντιοξειδωτικό που προστατεύει και ενισχύει τα τοιχώματα του εντέρου. Με αυτόν τον τρόπο, βοηθά στην καλύτερη πέψη και θωρακίζει αποτελεσματικά το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

• Διαβάστε επίσης – Λάχανο και κουνουπίδι: Από ποια 6 νοσήματα μπορεί να μας προστατέψουν

Πράσινο λάχανο: Ο ρόλος της ζύμωσης και των προβιοτικών

Παρότι το πράσινο λάχανο περιέχει λιγότερα αντιοξειδωτικά, εξακολουθεί να αποτελεί εξαιρετική επιλογή για την υγεία του εντέρου. Ο βασικός λόγος είναι ότι χρησιμοποιείται συχνότερα σε διαδικασίες ζύμωσης.

Η ζύμωση είναι μια φυσική διαδικασία κατά την οποία μικροοργανισμοί, όπως βακτήρια, διασπούν τα σάκχαρα των τροφίμων, δημιουργώντας οξέα και άλλα υποπροϊόντα. Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο διατηρούνται τα τρόφιμα, αλλά παράγονται και προβιοτικά, δηλαδή «καλά» βακτήρια που ενισχύουν την εντερική υγεία.

Το πράσινο λάχανο αποτελεί τη βάση για τρόφιμα όπως το ξινολάχανο (sauerkraut) και το κίμτσι, τα οποία θεωρούνται από τις καλύτερες φυσικές πηγές προβιοτικών. Τα προϊόντα αυτά προσφέρουν ευεργετικούς μικροοργανισμούς που δύσκολα βρίσκονται σε συμπληρώματα, ενώ τα υποπροϊόντα της ζύμωσης, φαίνεται να έχουν ιδιαίτερα ισχυρή προστατευτική δράση για το έντερο.

Πώς να εντάξετε το λάχανο στη διατροφή σας

Το λάχανο μπορεί να καταναλωθεί είτε ωμό είτε μαγειρεμένο, χωρίς να χάνει τα οφέλη του. Η επιλογή εξαρτάται κυρίως από το τι σας αρέσει και τον τρόπο παρασκευής.

Μερικοί απλοί τρόποι για να το εντάξετε στη διατροφή σας:

• Πρόσθεσε ωμό λάχανο, ψιλοκομμένο ή τριμμένο, σε σαλάτες και λαχανοσαλάτες με μαγιονέζα για πιο τραγανή υφή. Εναλλακτικά, μπορείς να το προσθέσεις σε μπολ με δημητριακά, για να ενισχύσεις τη θρεπτική τους αξία.
• Συνδυάστε το κόκκινο λάχανο με όξινες γεύσεις, όπως λεμόνι ή μηλόξυδο, που ενισχύουν το χρώμα και μειώνουν την πικράδα
• Επιλέξτε ζυμωμένο πράσινο λάχανο, ξινολάχανο δηλαδή ή κίμτσι, ως συνοδευτικό σε γεύματα ή σε σάντουιτς

Όσον αφορά το μαγείρεμα, το κόκκινο λάχανο διατηρεί καλύτερα τα αντιοξειδωτικά του όταν μαγειρεύεται στον ατμό, αντί να βράζεται ή να σοτάρεται. Κατά τη θερμική επεξεργασία μπορεί να αλλάξει χρώμα προς το μπλε-μωβ, όμως η προσθήκη λίγου λεμονιού ή ξιδιού βοηθά στη διατήρηση της έντασης του χρώματος.

Συμπέρασμα

Τόσο το κόκκινο όσο και το πράσινο λάχανο έχουν θέση σε μια ισορροπημένη διατροφή, ωστόσο δεν «υπηρετούν» ακριβώς τον ίδιο ρόλο. Το κόκκινο ξεχωρίζει για την υψηλή περιεκτικότητά του σε αντιοξειδωτικά και τη συμβολή του στη μικροβιακή ποικιλία του εντέρου, ενώ το πράσινο αποτελεί την καλύτερη βάση για ζυμωμένα τρόφιμα, προσφέροντας πολύτιμα προβιοτικά.

Με άλλα λόγια, το κόκκινο ενισχύει κυρίως την ισορροπία του μικροβιώματος μέσω των θρεπτικών του συστατικών, ενώ το πράσινο συμβάλλει ενεργά στην ενίσχυση της εντερικής χλωρίδας, μέσω της ζύμωσης και της παραγωγής «καλών» βακτηρίων.

.Φωτογραφία: istock