«Αντίδοτο» η άσκηση στο χρόνιο στρες της μέσης ηλικίας – Από ποια ηλικία πρέπει να αρχίζει

Οι μεσήλικες που γυμνάζονται συστηματικά έχουν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν χρόνιο στρες και μαζί την φθορά που αυτό προκαλεί στο σώμα, αναφέρουν επιστήμονες από τη Φινλανδία.

Σε πολυετή μελέτη που διεξήγαγαν διαπίστωσαν πώς εξίσου σημαντική είναι η διατήρηση της άσκησης με την πάροδο του χρόνου.

Τα ευρήματά τους δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση Psychoneuroendocrinology.  Όπως γράφουν οι ερευνητές, είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η συστηματική άσκηση βελτιώνει την ψυχική και την σωματική υγεία. Ωστόσο η συσχέτισή της με το αθροιστικό στρες στην μέση ηλικία παραμένει ασαφής.

Η μελέτη τους διεξήχθη για να εξακριβωθεί πως συσχετίζεται η ερασιτεχνική άσκηση με το αλλοστατικό φορτίο της μέσης ηλικίας. Με τον όρο αυτό περιγράφεται η φθορά που συσσωρεύεται στον οργανισμό εξαιτίας του χρόνιου στρες και των γεγονότων της ζωής.

Η μελέτη

Οι ερευνητές ενέταξαν στη μελέτη τους 3.358 εθελοντές, τους οποίους παρακολούθησαν από τα 31 έως τα 46 τους χρόνια. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν αν και πόση άσκηση, με μέτρια έως υψηλή ένταση, έκαναν για λόγους αναψυχής. Απάντησαν επίσης σε ερωτήσεις για το στρες που ένιωθαν.

Το επίπεδο της φυσικής δραστηριότητάς τους συγκρίθηκε στη συνέχεια με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Οι συστάσεις αυτές είναι να αφιερώνουμε τουλάχιστον 150 λεπτά την εβδομάδα σε μετρίας εντάσεως δραστηριότητες. Ή τουλάχιστον 75 λεπτά την εβδομάδα σε υψηλής εντάσεως δραστηριότητες.

Παραδείγματα δραστηριοτήτων με μέτρια ένταση είναι ενδεικτικά:

• Το περπάτημα με γρήγορο βήμα
• Η αργή ποδηλασία
• Η ενεργητική γιόγκα
• Το διπλό τένις
• Ο χορός σε γραμμή
• Οι δουλειές στον κήπο

Αντίστοιχα, παραδείγματα δραστηριοτήτων με υψηλή ένταση είναι:

• Το τζόκινγκ
• Η κολύμβηση σε πισίνα
• Η γρήγορη ποδηλασία
• Η βαριά κηπουρική
• Τα μαθήματα γυμναστικής όπως η αεροβική σε step ή το κικ μπόξινγκ

Αναλόγως με τις απαντήσεις τους, οι εθελοντές ταξινομήθηκαν σε τέσσερις ομάδες:

1. Σταθερά καθιστική ζωή
2. Αύξηση της φυσικής δραστηριότητας με την πάροδο της ηλικίας
3. Μείωση της φυσικής δραστηριότητας με την πάροδο της ηλικίας
4. Σταθερή φυσική δραστηριότητα

Τα ευρήματα

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, οι εθελοντές που διήγαγαν καθιστική ζωή είχαν κατά 18% περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από χρόνιο στρες στα 46 τους χρόνια. Αντίστοιχα, όσοι μείωσαν την άσκηση με την πάροδο του χρόνου είχαν 10% περισσότερες πιθανότητες να πάσχουν από χρόνιο στρες.

Όσοι όμως διατήρησαν σταθερή την άσκησή τους ή την αύξησαν με την πάροδο του χρόνου, είχαν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν χρόνιο στρες.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν πως «όταν το θέμα είναι το φορτίο του στρες, σημασία έχει η άσκηση καθ’ όλη την ενήλικη ζωή», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Dr. Maija Korpisaari, από την Ερευνητική Μονάδα Πληθυσμιακής Υγείας του Πανεπιστημίου του Oulu, στην ομώνυμη πόλη της Φινλανδίας.

Απαιτούνται ωστόσο περισσότερες μελέτες για να επαληθευτεί αυτή η συσχέτιση και να γίνουν καλύτερα κατανοητές οι επιδράσεις της άσκησης στην ψυχική υγεία, επισήμανε.

Φωτογραφία: iStock