Σπάνια νευροεκφυλιστική νόσος: Έως 66% μεγαλύτερος κίνδυνος κοντά σε ρυπογόνες εγκαταστάσεις

Οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις που επιβαρύνουν την παροχή νερού με ρύπους, ενδέχεται να έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν μια σπάνια νευροεκφυλιστική νόσο, την προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση (PSP), η οποία προκαλεί κινητικές διαταραχές.

Το σχετικό εύρημα περιλαμβάνεται σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Neurology» της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας.

Η PSP ανήκει σε μια ομάδα νευροεκφυλιστικών παθήσεων που είναι γνωστές ως άτυπος παρκινσονισμός. Παρουσιάζει ορισμένα κοινά συμπτώματα με τη νόσο Πάρκινσον, αλλά συνήθως εξελίσσεται πολύ ταχύτερα και ανταποκρίνεται διαφορετικά στη θεραπεία.

Περισσότεροι από 500.000 συμμετέχοντες

Στην έρευνα συμμετείχαν περισσότερα από 500.000 άτομα στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα οποία οι ερευνητές, με επικεφαλής την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, παρακολούθησαν για χρονικό διάστημα έως και 25 έτη.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, 221 άτομα εμφάνισαν PSP. Για κάθε άτομο με PSP επιλέχθηκαν δέκα άτομα χωρίς τη νόσο, αντίστοιχα ως προς την ηλικία και το φύλο.

Χρησιμοποιώντας τις διευθύνσεις κατοικίας των συμμετεχόντων το 2007, οι ερευνητές εξέτασαν πόσο κοντά ζούσαν σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις που ανέφεραν εκπομπές ρύπων. Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνονταν μονάδες επεξεργασίας λυμάτων, μονάδες εντατικής υδατοκαλλιέργειας, χημικές βιομηχανίες και θερμοηλεκτρικοί σταθμοί.

Από τη μελέτη αποκλείστηκαν όσοι κατοικούσαν στη συγκεκριμένη διεύθυνση για λιγότερο από έναν χρόνο.

Ποιοι ρύποι συνδέθηκαν με μεγαλύτερο κίνδυνο για  νευροεκφυλιστική νόσο

Οι ερευνητές εξέτασαν έξι κατηγορίες ρύπων:

• βαρέα μέταλλα,
• χλωριωμένους διαλύτες,
• φυτοφάρμακα,
• έμμονους οργανικούς ρύπους – δηλαδή τοξικές χημικές ουσίες που αργούν να αποσυντεθούν – καθώς και άλλους οργανικούς και ανόργανους ρύπους.

Αφού έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο, διαπίστωσαν ότι: όσοι ζούσαν κοντά σε εγκαταστάσεις που εξέπεμπαν φυτοφάρμακα είχαν 66% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν PSP,

• όσοι κατοικούσαν κοντά σε εγκαταστάσεις που εξέπεμπαν ανόργανους ρύπους, όπως φώσφορο, άζωτο και φθοριούχες ενώσεις, είχαν 60% περισσότερες πιθανότητες,
• για όσους ζούσαν κοντά σε εγκαταστάσεις που εξέπεμπαν οργανικούς ρύπους, όπως βενζόλιο και αιθυλοβενζόλιο, οι πιθανότητες ήταν αυξημένες κατά 52%,
• ενώ για όσους κατοικούσαν κοντά σε εγκαταστάσεις που εξέπεμπαν βαρέα μέταλλα, όπως μόλυβδο, υδράργυρο και κάδμιο, η αύξηση ήταν 38%.

Οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν συσχέτιση ανάμεσα στους χλωριωμένους διαλύτες ή τους έμμονους οργανικούς ρύπους και την εμφάνιση PSP.

Ο ρόλος της απόστασης και της διάρκειας έκθεσης

Η μελέτη εντόπισε επίσης ενδείξεις ότι ο κίνδυνος εμφάνισης PSP μειωνόταν όσο αυξανόταν η απόσταση από τις εγκαταστάσεις που ρύπαιναν το νερό, έως και περίπου τα δέκα χιλιόμετρα.

Παράλληλα, φάνηκε ότι ρόλο μπορούσε να παίζει και η διάρκεια παραμονής κοντά στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις.

Οι περιορισμοί της μελέτης

Ένας από τους περιορισμούς της έρευνας ήταν ότι δεν υπήρχαν πλήρη στοιχεία για το εργασιακό ιστορικό των συμμετεχόντων και, επομένως, δεν ήταν δυνατό να εξεταστεί η έκθεσή τους σε ρύπους στον χώρο εργασίας.

Επιπλέον, πολλές βιομηχανικές εγκαταστάσεις εξέπεμπαν περισσότερες από μία κατηγορίες ρύπων, γεγονός που δεν επέτρεψε στους επιστήμονες να απομονώσουν την επίδραση κάθε κατηγορίας ξεχωριστά.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η εγγύτητα σε εγκαταστάσεις που ρυπαίνουν το νερό προκαλεί PSP, αλλά καταγράφει συσχέτιση.

Υπογραμμίζουν επίσης ότι ο συνολικός κίνδυνος εμφάνισης της νόσου παραμένει χαμηλός, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας.

Φωτογραφία: (Photo by Asif Ahmed/NurPhoto via Getty Images) / Πηγή ΑΠΕ – ΜΠΕ