Ονυχοφαγία: Ποιους κινδύνους κρύβει για την υγεία – Πως να σταματήσετε αυτήν την κακή συνήθεια

  • Γιάννα Τριανταφύλλη
ονυχοφαγία
Η ονυχοφαγία δεν αποτελεί απλώς μια κακή συνήθεια αλλά κρύβει κινδύνους και για την υγεία.

Η ονυχοφαγία είναι μια συνήθεια πολύ πιο συχνή απ’ όσο πιστεύουμε, καθώς εκτιμάται ότι επηρεάζει έως και το 30% των ανθρώπων. Για ορισμένους αποτελεί μια περιστασιακή αντίδραση στο άγχος ή την πλήξη, για άλλους, όμως, εξελίσσεται σε μια επαναλαμβανόμενη, σχεδόν ασυνείδητη συμπεριφορά που δύσκολα ελέγχεται.

Το δάγκωμα των νυχιών δεν αποτελεί απλώς μια κακή συνήθεια. Όταν γίνεται συστηματική, μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα νύχια, λοιμώξεις και προβλήματα στη στοματική υγεία.

Ονυχοφαγία: Γιατί κάποιος αρχίζει να τρώει τα νύχια του;

Η ονυχοφαγία μπορεί να εμφανιστεί ήδη από την παιδική ηλικία και να συνεχιστεί και στην ενήλικη ζωή. Οι συχνότεροι παράγοντες που συνδέονται με την εμφάνισή της είναι:

  • Άγχος και συναισθηματική ένταση: Το δάγκωμα των νυχιών μπορεί να λειτουργεί ως μηχανισμός αυτοκαθησυχασμού σε περιόδους πίεσης, ανησυχίας ή στρες.
  • Πλήξη: Πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν σε αυτή τη συμπεριφορά όταν δεν έχουν κάτι να απασχολεί τα χέρια ή την προσοχή τους.
  • Γενετική προδιάθεση: Η ύπαρξη οικογενειακού ιστορικού ονυχοφαγίας ενδέχεται να αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισής της.
  • Ψυχικές διαταραχές: Η ονυχοφαγία μπορεί να συνυπάρχει με αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.

Σε αρκετές περιπτώσεις, το άτομο δεν αντιλαμβάνεται καν ότι δαγκώνει τα νύχια του, καθώς η κίνηση έχει γίνει αυτοματοποιημένη.

Ονυχοφαγία: Ποιους κινδύνους κρύβει για την υγεία;

Το επαναλαμβανόμενο δάγκωμα μπορεί να τραυματίσει την κοίτη του νυχιού και τους γύρω ιστούς, επηρεάζοντας τη φυσιολογική ανάπτυξή του. Με την πάροδο του χρόνου ενδέχεται να εμφανιστούν παραμορφώσεις, αυλακώσεις και αλλαγές στο χρώμα.

Παράλληλα, οι μικροτραυματισμοί στο δέρμα γύρω από τα νύχια δημιουργούν πύλες εισόδου για μικρόβια, αυξάνοντας τον κίνδυνο τοπικών λοιμώξεων. Επιπλέον, τα μικρόβια που μεταφέρονται από τα χέρια στο στόμα μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα υγείας.

Δεν πρέπει να παραβλέπεται ούτε η στοματική υγεία: η επαναλαμβανόμενη πίεση στα δόντια μπορεί να προκαλέσει φθορές, μικροκατάγματα ή προβλήματα στη σύγκλειση, ενώ ενδέχεται να επιβαρύνει και τα ούλα.

Ονυχοφαγία: 5 τρόποι για να σταματήσετε να τρώτε τα νύχια σας

Η διακοπή της ονυχοφαγίας απαιτεί συνέπεια και αναγνώριση των καταστάσεων που πυροδοτούν τη συμπεριφορά. Συγκεκριμένα:

  1. Εντοπίστε τι σας οδηγεί στο δάγκωμα των νυχιών. Παρατηρήστε πότε εμφανίζεται η παρόρμηση: όταν αγχώνεστε, εργάζεστε, παρακολουθείτε τηλεόραση ή βαριέστε; Η αναγνώριση των ερεθισμάτων είναι το πρώτο βήμα για τον έλεγχο της συνήθειας.
  2. Δοκιμάστε ειδικό βερνίκι με πικρή γεύση. Διατίθεται στα φαρμακεία και λειτουργεί αποτρεπτικά, καθώς κάνει το δάγκωμα δυσάρεστο.
  3. Διατηρείτε τα νύχια κοντά και περιποιημένα. Το τακτικό κόψιμο και το λιμάρισμα μειώνουν τις ατέλειες που μπορεί να προκαλέσουν την επιθυμία να τα δαγκώσετε.
  4. Αντικαταστήστε τη συνήθεια. Όταν αισθάνεστε την παρόρμηση, δοκιμάστε να πιείτε νερό, να χρησιμοποιήσετε ένα αντικείμενο εκτόνωσης του στρες ή να κάνετε κυκλικές κινήσεις με τα δάχτυλα και τα χέρια.
  5. Προστατεύστε τα νύχια σας. Γάντια, αυτοκόλλητα ή καλύμματα στα δάχτυλα μπορούν να λειτουργήσουν ως φυσικό εμπόδιο, ιδιαίτερα όταν δαγκώνετε τα νύχια ασυνείδητα.

Ονυχοφαγία: Πότε χρειάζεται βοήθεια ειδικού;

Εάν η ονυχοφαγία επιμένει παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες διακοπής ή επηρεάζει την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής, είναι σημαντικό να ζητήσετε βοήθεια από ειδικό.

Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό των σκέψεων και των συναισθημάτων που πυροδοτούν τη συμπεριφορά και στην αντικατάστασή της με πιο υγιείς αντιδράσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί αξιολόγηση και από ψυχίατρο.

Εάν υπάρχουν πόνος, πρήξιμο, ερυθρότητα ή πύον γύρω από τα νύχια, απαιτείται ιατρική εξέταση για πιθανή λοίμωξη.

H ονυχοφαγία δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια που χρειάζεται περισσότερη θέληση για να ξεπεραστεί. Με την κατάλληλη προσέγγιση, την αναγνώριση των αιτιών και, όταν χρειάζεται, την υποστήριξη ειδικού, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Φωτογραφία iStock