Το τέλειο χταπόδι και πώς να το διαλέξετε – Τι διαφορά έχει το καλαμάρι από το θράψαλο

Η περίοδος της Σαρακοστής και ιδιαίτερα η Καθαρά Δευτέρα είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με συγκεκριμένα τρόφιμα, κυρίως αλιεύματα, όπως χταπόδι, καλαμάρι, θράψαλα, σουπιές, γαρίδες και μύδια.

Ωστόσο, επειδή πρόκειται για ευαλλοίωτα προϊόντα, απαιτούν αυξημένη προσοχή τόσο κατά την αγορά όσο και κατά τη συντήρηση και το μαγείρεμα. Ο ΕΦΕΤ επισημαίνει ότι η σωστή επιλογή και διαχείρισή τους είναι καθοριστική για την ασφάλεια του καταναλωτή.

• Διαβάστε επίσης – Χταπόδι: Το θαλασσινό που προστατεύει την καρδιά και καταπολεμά την κατάθλιψη

Πώς διαλέγουμε το σωστό χταπόδι;

Όταν καλούμαστε να επιλέξουμε ποιο χταπόδι θα αγοράσουμε, εμπιστευόμαστε πρώτα τη μύτη μας. Η αίσθηση της όσφρησης δεν μας ξεγελά. Αντιθέτως, μας κατευθύνει στη σωστή κίνηση. Αν το χταπόδι έχει αρχίσει να χαλάει, η μυρωδιά του θα σας αποθαρρύνει. Αφήστε πού σίγουρα οι ψαράδες δεν θα το έχουν στην πρώτη θέση του πάγκου της.

Στη συνέχεια, κοιτάμε προσεκτικά τα βεντούζες. Στην Ελλάδα ειδικότερα και στη Μεσόγειο γενικότερα, κολυμπούν εννέα διαφορετικά είδη χταποδιών, τα οποία διαφέρουν ως προς την εμφάνιση τους σε λεπτομέρειες. Στην ψαραγορά, εντοπίζουμε συνήθως το κοινό.

Το κοινό – και καλό – χταπόδι έχει δύο σειρές βεντούζες. Αυτή είναι και η διαφορά του από τους μοσχιούς, ένα υποδεέστερο είδος χταποδιού με φθηνότερη τιμή και λιγότερο απολαυστική γεύση.

Σειρά παίρνουν τα πλοκάμια. Το μυστικό του καλού χταποδιού είναι να είναι καλά χτυπημένο και παραγουλιασμένο. Και τα πλοκάμια του σκληρά και καθόλου εύθραυστα.

Αυτά τα στοιχεία αποκαλύπτουν το πόσο εξαιρετικής ποιότητας είναι. Τέλος, ρίξτε μία πιο προσεκτική ματιά και στο χρώμα. Το φρέσκο χταπόδι έχει λευκή σάρκα και όχι κόκκινη.

Αν το χρώμα του τείνει προς τη δεύτερη κατεύθυνση, αυτό συμβαίνει διότι έχει καταψυχθεί και δεν είναι ημέρας.

ΕΦΕΤ – Κεφαλόποδα (π.χ. χταπόδι, καλαμάρι, θράψαλα, σουπιές)

Τα βρίσκουμε στην αγορά, είτε νωπά, είτε κατεψυγμένα, είτε αποψυγμένα. Στα νωπά προσέχουμε:

• Να μην έχουν δυσάρεστη οσμή, ή οσμή αμμωνίας, ή οποιαδήποτε άλλη οσμή, ξένη προς το προϊόν, αλλά να αναδίδουν την χαρακτηριστική οσμή της θάλασσας.
• Η επιφάνεια του σώματος να είναι υγρή και γυαλιστερή, ενώ τα πλοκάμια και οι βεντούζες να αντέχουν σε ελαφρύ τράβηγμα και να μην αποσπώνται εύκολα.
• Η σάρκα να είναι συμπαγής, ελαστική και γυαλιστερή ενώ τα μάτια να είναι γυαλιστερά, ζωηρά χωρίς κηλίδες. Ακόμη, έχοντας υπόψη ότι η αξία του καλαμαριού είναι υπερδιπλάσια από αυτή του θράψαλου, καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας τις διαφορές στα χαρακτηριστικά ανάμεσα στα καλαμάρια και τα θράψαλα όταν τα βλέπουμε ολόκληρα και να μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε, για να αποφύγουμε κάποια πιθανή παραπλάνηση.

Καλαμάρια και θράψαλα 

Τα καλαμάρια και τα θράψαλα έχουν μια χαρακτηριστική μορφολογική διαφορά στη μορφή του πτερυγίου τους. Τα καλαμάρια έχουν ένα ρομβοειδές πτερύγιο που εκτείνεται στο μεγαλύτερο μήκος του σώματός τους, ενώ το πτερύγιο στα θράψαλα είναι τριγωνικού σχήματος και πιο πεπλατυσμένο.

Όταν τα δύο είδη εκτίθενται νωπά πάνω στον πάγο είναι εύκολη η διάκρισή τους, γιατί τα θράψαλα διαθέτουν δέκα πλοκάμια παρόμοιου μήκους, ενώ τα καλαμάρια έχουν δύο χαρακτηριστικά πλοκάμια πιο επιμήκη σε σχέση με τα υπόλοιπα οκτώ. Τα κατεψυγμένα (συσκευασμένα ή χύμα) κεφαλόποδα δεν πρέπει να πωλούνται με αλλοιωμένη χροιά, ενώ συνήθως καλύπτονται από ένα στρώμα πάγου.

Μετά την απόψυξη το περιεχόμενο πρέπει να έχει το χρώμα και την οσμή του νωπού προϊόντος. Τα αποψυγμένα αλιεύματα που πωλούνται χύδην, θα πρέπει να διατίθενται στην αρχική συσκευασία τους, η οποία θα πρέπει να φέρει το σήμα αναγνώρισης (οβάλ σφραγίδα) της εγκεκριμένης εγκατάστασης που πραγματοποιήθηκε η απόψυξή τους.

Κατά την πώλησή τους πρέπει υποχρεωτικά εκτός από τις ενδείξεις στη συσκευασία τους να έχουν εμφανή δήλωση της αποψυγμένης κατάστασής τους με την αναγραφή της λέξης «αποψυχθέν» στην ενδεικτική πινακίδα πώλησης. Τονίζεται ότι απαγορεύεται η απόψυξη στα καταστήματα πώλησης.

Φωτογραφία: istock