Καρδιακή προσβολή: Μια εφάπαξ ένεση μπορεί να βοηθήσει την καρδιά να επουλωθεί μόνη της

  • Ελισάβετ Σταύρου
καρδιά - καρδιακή προσβολή
Η καρδιά είναι ένα από τα όργανα με τη μικρότερη ικανότητα αναγέννησης, αλλά η νέα θεραπεία RNA μπορεί να βελτιώσει τη θεραπεία μετά από μια καρδιακή προσβολή.

Μετά από μια καρδιακή προσβολή, οι καρδιολόγοι να ανοίξουν ξανά τα φραγμένα αγγεία και να αποκαταστήσουν τη ροή του αίματος, αλλά τα μυϊκά κύτταρα που πεθαίνουν κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας χάνονται οριστικά. Σε μια νέα μελέτη, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια ανέπτυξαν μια νέα θεραπεία RNA που μπορεί να βοηθήσει την καρδιά να επιδιορθωθεί ενισχύοντας τους φυσικούς μηχανισμούς επούλωσης.

Στη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, με επικεφαλής τον καθηγητή Βιοϊατρικής Μηχανικής στο Κολούμπια, Κε Τσενγκ, περιγράφεται μια θεραπεία βασισμένη στην τεχνολογία RNA, που επιτρέπει στο σώμα να παράγει το δικό του φάρμακο στοχεύοντας σε συγκεκριμένα όργανα.

Σε εργαστηριακά πειράματα, μια εφάπαξ ένεση μείωσε σημαντικά τις ουλές και βελτίωσε την καρδιακή λειτουργία σε ζώα.

Η ορμόνη ANP

Κατά τις πρώτες ημέρες ζωής τους, πολλά θηλαστικά έχουν μια βραχυχρόνια ικανότητα αναγέννησης των καρδιακών μυϊκών κυττάρων. Βασικό ρόλο παίζει μια ορμόνη που ονομάζεται κολπικό νατριουρητικό πεπτίδιο (ANP) ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων, καταπραΰνοντας τη φλεγμονή και μειώνοντας τον σχηματισμό ουλών.

Καθώς ένα άτομο μεγαλώνει, η ποσότητα του ANP στο σώμα του μειώνεται σημαντικά και η αναγεννητική ικανότητα που παρατηρείται στις καρδιές των νεογέννητων εξαφανίζεται σε μεγάλο βαθμό μέχρι την ενηλικίωση.

Οι ερευνητές κατανοούν εδώ και δεκαετίες τις δυνατότητες του ANP, ωστόσο είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί ως συμβατικό φάρμακο, επειδή αρχίζει να διασπάται στο σώμα έπειτα από λίγα μόλις λεπτά.

Δείτε επίσης: Καρδιακή προσβολή: Τα 7 σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν εβδομάδες πριν από πιθανό επεισόδιο

Η συγκεκριμένη ερευνητική ομάδα ανέπτυξε μια προσέγγιση δύο φάσεων που ξεκινά με τη δημιουργία ενός προφαρμάκου στον σκελετικό μυ πριν μετασχηματιστεί σε ANP μέσα στην καρδιά.

Ο Τσενγκ και οι συνάδελφοί του σχεδίασαν νανοσωματίδια RNA-λιπιδίων που καθοδηγούν τα μυϊκά κύτταρα στο χέρι ή τον μηρό να παράγουν ένα μόριο που ονομάζεται pro-ANP. Αυτό κυκλοφορεί στο αίμα μέχρι να φτάσει στην καρδιά, όπου ένα ένζυμο που ονομάζεται Corin τον μετατρέπει στην ενεργή ορμόνη ANP που προάγει την επούλωση.

Τι έδειξε το πείραμα σε ζώα

Η ομάδα διεξήγαγε το πείραμα σε ζώα με διαφορετικό προφίλ που υπέστησαν έμφραγμα του μυοκαρδίου: χοίρους, ηλικιωμένα ποντίκια, ζώα γενετικά επιρρεπή σε αθηροσκλήρωση και ποντίκια με διαβήτη τύπου 2.

Επίσης, εξέτασε τι συμβαίνει όταν η θεραπεία καθυστερεί μια εβδομάδα μετά την καρδιακή προσβολή, οπότε έχει ήδη εμφανιστεί σημαντική βλάβη. Η θεραπεία λειτούργησε με συνέπεια σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις μειώνοντας το μέγεθος του εμφράγματος και βελτιώνοντας την καρδιακή λειτουργία.

Τα πειράματα που συνέκριναν νεογέννητα και ενήλικα ποντίκια μετά από καρδιακή προσβολή αποκάλυψαν ότι στις καρδιές των νεογέννητων, το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή του προδρόμου του ANP αυξήθηκε περισσότερο από 25 φορές. Ωστόσο, στους ενήλικες, αυξήθηκε μόνο περίπου δέκα φορές, κάτι που δεν επαρκεί για ουσιαστική επιδιόρθωση της καρδιάς.

«Η όλη ιδέα είναι ότι μαθαίνουμε από τη φύση», τονίζει ο Κε Τσενγκ. «Η καρδιά των νέων παράγει αυθόρμητα περισσότερο από αυτό το μόριο μετά από μια καρδιακή προσβολή. Αυτός είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο οι νεαρές καρδιές μπορούν να αναγεννηθούν. Ο ενήλικας δεν μπορεί να παράγει επαρκή ποσότητα, οπότε βρήκαμε έναν τρόπο να το συμπληρώσουμε στην καρδιά».

Δείτε επίσης: Αυξάνονται οι νέοι που παθαίνουν καρδιακή προσβολή: Πώς μπορούν να προστατευθούν

Οι ερευνητές τονίζουν ότι πέρα από τις καρδιακές προσβολές αυτή η στρατηγική αναμένεται να βελτιώσει τις θεραπείες για άλλες παθήσεις, όπως η νεφρική νόσος, η υψηλή αρτηριακή πίεση και η προεκλαμψία.

«Αν μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι αυτός ο τύπος θεραπείας μπορεί να αναγεννήσει τα καρδιακά κύτταρα σε κλινικό περιβάλλον, η ιδέα θα μπορούσε ενδεχομένως να μεταφερθεί και σε άλλα όργανα», σημειώνει ο Τόρστεν Βαλ, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, επιμελητής στο Ιατρικό Κέντρο Irving και επίκουρος καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Φωτογραφία iStock