33χρονος έζησε για δύο 24ωρα χωρίς πνεύμονες – Γιατί τους αφαίρεσαν οι γιατροί

Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς πνεύμονες. Ένας 33χρονος από το Μισούρι των ΗΠΑ, όμως, τα κατάφερε για δύο ολόκληρα 24ωρα, καθώς οι γιατροί είχαν αφαιρέσει χειρουργικά τους δικούς του.

Ο νεαρός άνδρας ανέπνεε με «τεχνητούς» πνεύμονες που σχεδιάστηκαν ειδικά γι’ αυτόν. Όταν σταθεροποιήθηκε η κατάστασή του, οι γιατροί προχώρησαν σε διπλή μεταμόσχευση πνευμόνων.

Το εκπληκτικό αυτό επίτευγμα ανακοίνωσαν οι ίδιοι οι γιατροί του Πανεπιστημίου Northwestern στο Ιλινόι. «Ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Έπαθε ανακοπή αμέσως μόλις έφτασε στο νοσοκομείο μας. Χρειάστηκε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) για να επανέλθει», δήλωσε ο επικεφαλής της ιατρικής ομάδας Dr. Ankit Bharat, καθηγητής Θωρακοχειρουργικής στο πανεπιστήμιο.

Ο νεαρός άνδρας έπασχε από γρίπη, η οποία του προκάλεσε σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ΣΟΑΣ). Το σύνδρομο είναι μία απειλητική για την ζωή κατάσταση, κατά την οποία η λοίμωξη και η φλεγμονή καταστρέφουν τους πνεύμονες. Την κατάστασή του επιβάρυνε ακόμα περισσότερο η βακτηριακή πνευμονία που εκδήλωσε ως πρόσθετη επιπλοκή.

«Η λοίμωξη ήταν βαριά και δεν ανταποκρινόταν στα αντιβιοτικά. Τελικά προκάλεσε υγροποίηση των πνευμόνων, δηλαδή μη αναστρέψιμη βλάβη που μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο», εξήγησε ο Dr. Bharat.

Η διπλή μεταμόσχευση πνευμόνων ήταν η μοναδική του ελπίδα για να ζήσει. Ωστόσο το σώμα του δεν μπορούσε να δεχτεί τους νέους πνεύμονες. Η λοίμωξη είχε προκαλέσει ανεπάρκεια και στην καρδιά και τους νεφρούς του, και ο οργανισμός του χρειαζόταν χρόνο για να ανακάμψει.

«Πνεύμονες και καρδιά, όμως, είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι. Πώς μπορεί να ζήσει το ένα όταν πρέπει να αφαιρεθεί το άλλο; Αυτό ήταν το μεγάλο εμπόδιο που αντιμετωπίζαμε», συνέχισε ο χειρουργός.

Τεχνητοί πνεύμονες και στηρίγματα για την καρδιά

Το περιστατικό συνέβη την άνοιξη του 2023, αναφέρουν οι γιατροί στην ιατρική επιθεώρηση Med. Αυτό που είχε αρχίσει ως σχετιζόμενη με τη γρίπη αναπνευστική ανεπάρκεια, εξελίχθηκε γρήγορα σε ταχέως επιδεινούμενη νεκρωτική πνευμονία και καταστροφική σήψη.

Με άλλα λόγια, οι ίδιοι του οι πνεύμονες μετατράπηκαν στην εστία της λοίμωξης και της φλεγμονής. Αν αφαιρούνταν, η λοίμωξη θα σταματούσε. Ταυτοχρόνως όμως θα σταματούσε και η αναπνοή του και θα πέθαινε.

Για να ξεπεράσουν τον σκόπελο, ο Dr. Bharat και οι συνεργάτες του σχεδίασαν ένα πλήρως τεχνητό πνευμονικό σύστημα, που έκανε πολύ περισσότερα από απλή οξυγόνωση του αίματος. Είχε σχεδιαστεί για να υποστηρίζει την κυκλοφορία του αίματος χωρίς του πνεύμονες, συμβάλλοντας στην ισορροπημένη ροή του αίματος μέσω της καρδιάς. Αυτό ήταν απαραίτητο για να εξασφαλιστεί η επιβίωση μετά από αμφοτερόπλευρη πνευμονεκτομή (αφαίρεση και των δύο πνευμόνων).

Το σύστημα διέθετε έναν μηχανισμό που παρέκαμπτε το δίκτυο των αιμοφόρων αγγείων των πνευμόνων, αφού αυτοί είχαν αφαιρεθεί. Διέθετε επίσης διπλές διόδους, ώστε να παροχετεύεται το αίμα από το σώμα, να οξυγονώνεται και ύστερα να επιστρέφει στην καρδιά.

Επειδή, όμως, η καρδιά μπορεί να μετακινιόταν μέσα στην άδεια θωρακική κοιλότητα, οι γιατροί τοποθέτησαν και προσωρινά εσωτερικά στηρίγματα! Αυτά ήταν ενθέματα σιλικόνης που γεμίζουν με φυσιολογικό ορό – το είδος που χρησιμοποιείται ευρέως στην επανορθωτική χειρουργική. Τα ενθέματα διατήρησαν την καρδιά στην θέση της έως ότου μεταμοσχεύθηκαν οι νέοι πνεύμονες.

Η έκβαση

Μόλις αφαιρέθηκαν οι πνεύμονες του 33χρονου, η κατάστασή του άρχισε να παρουσιάζει θεαματική βελτίωση. Η αρτηριακή πίεσή του σταθεροποιήθηκε, τα όργανά του ανέκτησαν τη λειτουργία τους, η φλεγμονή υποχώρησε.

Δύο ημέρες αργότερα, βρέθηκε διπλό μόσχευμα πνευμόνων και οι χειρουργοί προχώρησαν στην τοποθέτησή του.

Έκτοτε έχουν περάσει περισσότερα από δύο χρόνια. Ο νεαρός άνδρας έχει επιστρέψει στην φυσιολογική καθημερινότητά του, με καλή πνευμονική λειτουργία.

Και για οξέα περιστατικά

Η όλη ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Όταν οι γιατροί αφαίρεσαν τους πνεύμονες του 33χρονου, τους εξέτασαν εξονυχιστικά. Και αυτό, διότι ήταν μοναδική ευκαιρία να μάθουν περισσότερα για το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ΣΟΑΣ).

Όπως έδειξαν μοριακές εξετάσεις, υπήρχε εκτεταμένη ίνωση (ουλώδης ιστός) και ανοσολογική βλάβη. Αυτά είναι ενδείξεις ότι ο πνευμονικός ιστός είχε υποστεί μη αναστρέψιμη βλάβη και δεν θα μπορούσε πια να ανακάμψει.

«Συνήθως η μεταμόσχευση πνευμόνων συνιστάται σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, όπως η διάμεση πνευμονοπάθεια ή η κυστική ίνωση. Στους ασθενείς με σοβαρή ΣΟΑΣ η συνήθης πρακτική είναι να παρέχεται υποστήριξη, με την ελπίδα ότι οι πνεύμονες θα αναρρώσουν τελικά», εξήγησε ο Dr.Bharat. «Η περίπτωση του ασθενούς μας αποδεικνύει, όμως, ότι μερικές φορές απαιτείται διπλή μεταμόσχευση πνευμόνων και για οξέα περιστατικά».

Φωτογραφία: iStock