Στο Λαϊκό Νοσοκομείο το πρώτο Ιατρείο Πόνου για ΑμΕΑ με νευροαναπτυξιακές διαταραχές

Στο Λαϊκό Νοσοκομείο θα λειτουργήσει πιλοτικά το καλοκαίρι το πρώτο Ιατρείο Πόνου για ΑμΕΑ με νευροαναπτυξιακές διαταραχές και τους φροντιστές τους.

Όπως αναφέρει το Πρακτορείο Fm η αναισθησιολόγος Μαρία Πούλου, υπεύθυνη και εμπνεύστρια του ιατρείου, επιμελήτρια Α’ ΕΣΥ, ο χρόνιος πόνος ευρωπαϊκά και παγκόσμια πια αντιμετωπίζεται ως βιοψυχοκοινωνικό φαινόμενο.

Η δημιουργία του νέου ιατρείου αποτελεί μια σημαντική προσπάθεια προς μία πιο συμπεριληπτική και ανθρώπινη προσέγγιση στη θεραπεία του χρόνιου πόνου.

«Στόχος μας είναι να προσφέρουμε ένα περιβάλλον ασφαλές, προσαρμοσμένο και προσβάσιμο για ενήλικες με διαταραχές αυτιστικού φάσματος και άλλες μορφές νευροδιαφορετικότητας, αλλά και ουσιαστική υποστήριξη στους φροντιστές τους», τονίζει.

Όπως εξηγεί, ο χρόνιος πόνος συχνά υποδιαγιγνώσκεται στους νευροδιαφορετικούς ανθρώπους. Μπορεί επίσης να είναι πιο δύσκολα διαχειρίσιμος, εξαιτίας των  αισθητηριακών ιδιαιτεροτήτων, των δυσκολιών στην επικοινωνία και την αυξημένη ψυχοσωματική επιβάρυνση.

«Μέσα από εξατομικευμένη αξιολόγηση, προσαρμοσμένες μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις και διεπιστημονική συνεργασία, επιδιώκουμε να βελτιώσουμε τόσο την εμπειρία φροντίδας, όσο και την ποιότητα ζωής των ασθενών», προσθέτει.

H κυρία Πούλου φιλοδοξεί επίσης να αποτελέσει το νέο Ιατρείο Πόνου και έναν πυρήνα κλινικής έρευνας και εκπαίδευσης γύρω από τη σχέση:

• Χρόνιου πόνου
• Αισθητηριακής επεξεργασίας
• Νευροδιαφορετικότητας

Στόχος είναι η ανάπτυξη νέων θεραπευτικών και οργανωτικών προσεγγίσεων στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Το Ιατρείο Πόνου στο Λαϊκό θα στελεχώνεται από διεπιστημονική ομάδα. Εκτός από την αναισθησιολόγο, θα συμμετέχουν φυσικοθεραπευτής, ψυχολόγος και διαιτολόγος, με στόχο την ολιστική υποστήριξη των ασθενών.

«Πιστεύουμε ότι η αναγνώριση της διαφορετικότητας στην εμπειρία του πόνου δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαία συνθήκη για μια πραγματικά σύγχρονη και ισότιμη ιατρική φροντίδα. Αυτό που θέλουμε επί της ουσίας να κάνουμε, είναι να ανιχνεύσουμε τον αόρατο πόνο στους αόρατους ασθενείς», καταλήγει η κυρία Πούλου.

Φωτογραφία: Eurokinissi