Γιαννάκος για βία ανηλίκων, με αφορμή τον θάνατο 17χρονου στις Σέρρες: «Αδιαφορούμε γι’ αυτό το μείζον ζήτημα»

Κάθε χρόνο 3.000 παιδιά καταλήγουν στα νοσοκομεία από ξυλοδαρμούς συνομηλίκων, αναφέρει με αφορμή την τραγωδία στις Σέρρες ο πρόεδρος των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος.

Κάποια από αυτά είναι ακόμη και μαθητές δημοτικού. Μεταφέρονται κάθε χρόνο στα νοσοκομεία,  της χώρας τραυματισμένα έπειτα από περιστατικά βίας με δράστες συνομηλίκους τους. Πρόκειται για ένα σταθερό και ανησυχητικό μοτίβο, που εξελίσσεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και επανέρχεται στην επικαιρότητα μόνο όταν ένα περιστατικό καταλήγει σε τραγωδία.

Μία τέτοια περίπτωση είναι ο θάνατος 17χρονου αγοριού στις Σέρρες, ο οποίος έφτασε νεκρός σήμερα στις 12:15 το μεσημέρι στο Νοσοκομείο Σερρών, μετά από ξυλοδαρμό από άλλον ή άλλους ανήλικους. Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι το παιδί ήταν ήδη νεκρό για ώρες και δεν υπήρχε καμία δυνατότητα ιατρικής παρέμβασης. Τα ακριβή αίτια και οι συνθήκες θανάτου διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές.

Ωστόσο, για τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλη Γιαννάκο, το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά την πιο ακραία έκφραση ενός ευρύτερου κοινωνικού φαινομένου που, όπως τονίζει, αντιμετωπίζεται με αδιαφορία.

«Είναι υποκρισία να δείχνουμε συντετριμμένοι με τον θάνατο ενός ανήλικου παιδιού 17 ετών στις Σέρρες, όταν αδιαφορούμε για το μείζον κοινωνικό ζήτημα που είναι η ανεξέλεγκτη βία μεταξύ ανηλίκων», δηλώνει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, μόνο μέσα στο 2025 περίπου 3.000 παιδιά κατέληξαν σε νοσοκομεία της χώρας με τραυματισμούς από επιθέσεις άλλων ανηλίκων, σοβαρούς ή λιγότερο σοβαρούς.

«Το 2025, 3.000 ανήλικα παιδιά έφτασαν στα νοσοκομεία χτυπημένα από συνομηλίκους τους. Από αυτά, 1.000 παιδιά προσήλθαν τραυματισμένα στα δύο παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής, το Παίδων Αγίας Σοφίας και το Αγλαΐα Κυριακού», επισημαίνει.

Επιθέσεις με μαχαίρια και σιδερογροθιές

Τα περιστατικά, όπως περιγράφει, αφορούν συμπλοκές, επιθέσεις με μαχαίρια και σιδερογροθιές, εκβιασμούς, ομάδες κουκουλοφόρων, αλλά και μιμήσεις ακραίων και βίαιων συμπεριφορών που προβάλλονται στο διαδίκτυο. Η βία, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν περιορίζεται εκτός σχολικών χώρων.

«Μιλάμε για βία μέσα σε σχολεία, ακόμη και σε δημοτικά, σε πλατείες, σε φροντιστήρια, στον δρόμο. Παντού. Και το ερώτημα είναι τι κάνουν οικογένειες, σχολεία και το κράτος κοινωνικής προστασίας. Η απάντηση είναι: τίποτα», τονίζει.

Σε ό,τι αφορά την υπόθεση του 17χρονου στις Σέρρες, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι φέρεται να μεσολάβησε χρόνος από τα χτυπήματα που δέχθηκε μέχρι τον θάνατό του, χωρίς να ζητήσει βοήθεια, γεγονός που διερευνάται από τις αρχές.

Για τον κ. Γιαννάκο, πάντως, η συζήτηση δεν μπορεί να εξαντλείται στη συγκίνηση της στιγμής.

«Δεν είναι ώρα για θλίψη και κλάματα. Είναι ώρα να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας και να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα, αν θέλουμε να περιορίσουμε ένα φαινόμενο που αποτελεί πραγματική απειλή για την κοινωνία μας. Φωνάζουμε εδώ και καιρό, δίνουμε στοιχεία, αλλά τίποτα δεν αλλάζει», καταλήγει.

Η τραγωδία στις Σέρρες λειτουργεί έτσι όχι ως μεμονωμένο σοκ, αλλά ως υπενθύμιση ενός διαρκούς προβλήματος, με χιλιάδες ανήλικους τραυματίες κάθε χρόνο και ένα σύστημα που, μέχρι σήμερα, δείχνει να παρακολουθεί αμήχανα.