Iatropedia

Διατροφή: Γιατί φρούτα και λαχανικά χάνουν τη θρεπτική τους αξία – Τι δείχνουν οι επιστημονικές μελέτες

Woman eating fresh rainbow colored salad. Multicolored fruits and vegetables background. Healthy eating and dieting concept. High resolution 42Mp studio digital capture taken with SONY A7rII and Zeiss Batis 40mm F2.0 CF lens

Επιστήμονες προειδοποιούν για τον κίνδυνο της «κρυφής πείνας», ακόμη και σε πληθυσμούς που καταναλώνουν επαρκείς θερμίδες.

Η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών αποτελεί βασικό πυλώνα μιας ισορροπημένης διατροφής. Ωστόσο, επιστημονικά δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών υποδεικνύουν ότι η διατροφική τους αξία ενδέχεται να έχει μειωθεί σημαντικά.

Η λεγόμενη «πράσινη επανάσταση», που ξεκίνησε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, άλλαξε ριζικά τη γεωργική παραγωγή. Η ανάπτυξη ποικιλιών υψηλής απόδοσης, η εκτεταμένη χρήση συνθετικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων συνέβαλαν στην αύξηση της παραγωγής και στην αντιμετώπιση της παγκόσμιας επισιτιστικής ανάγκης. Ωστόσο, η αύξηση της ποσότητας δεν συνοδεύτηκε απαραίτητα και από αντίστοιχη βελτίωση της ποιότητας.

Ενδεικτική είναι μελέτη του 2004, η οποία εξέτασε 43 καλλιέργειες κηπευτικών, συγκρίνοντας δεδομένα διατροφικής σύστασης του USDA από το 1950 και το 1999. Οι ερευνητές διαπίστωσαν μειώσεις στο ασβέστιο κατά 16%, στον σίδηρο κατά 15% και στον φώσφορο κατά 9%. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά ήταν έως και 38% χαμηλότερη.

Διατροφή: Ο ρόλος της κλιματικής αλλαγής 

Η εντατική γεωργία δεν αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα για την μειωμένη θρεπτική αξία των καλλιεργειών. Η κλιματική αλλαγή, και ειδικότερα η αύξηση των επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, φαίνεται να επηρεάζουν τη θρεπτική σύσταση βασικών καλλιεργειών.

Μελέτη του 2018 έδειξε ότι οι αυξημένες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα συνδέονται με μειωμένα επίπεδα πρωτεΐνης, σιδήρου και ψευδαργύρου στο ρύζι. Παράλληλα, η υποβάθμιση της ποιότητας των εδαφών, η χρήση εντομοκτόνων, μυκητοκτόνων και ζιζανιοκτόνων, καθώς και η εξάπλωση των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων αποτελούν πρόσθετες προκλήσεις.

Πρόσφατη έκθεση της Deep Science Ventures επισημαίνει ότι σε συγκεκριμένες καλλιέργειες και συνθήκες έχουν καταγραφεί μειώσεις της θρεπτικής πυκνότητας που ενδέχεται να ξεπερνούν το 40%.

Διατροφή: «Κρυφή πείνα» – Όταν οι θερμίδες δεν αρκούν

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα είναι η λεγόμενη «κρυφή πείνα» (hidden hunger). Ο όρος αυτός περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία κάποιος καταναλώνει επαρκή ποσότητα τροφής και θερμίδων, αλλά δεν λαμβάνει τις απαραίτητες βιταμίνες και τα μέταλλα.

Σύμφωνα με μελέτη του 2024, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Foods, περισσότεροι από δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών.

Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές για τα παιδιά, τις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, τους ηλικιωμένους και τους πληθυσμούς που βασίζονται κυρίως στα δημητριακά για τη διατροφή τους. Η ανεπαρκής πρόσληψη μικροθρεπτικών συστατικών μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη, την άμυνα του οργανισμού και τη συνολική υγεία.

Διατροφή: Μπορεί η βιοενίσχυση να δώσει τη λύση;

Μία από τις προσεγγίσεις που εξετάζει η επιστημονική κοινότητα είναι η βιοενίσχυση (biofortification). Πρόκειται για τεχνικές που αποσκοπούν στην αύξηση της περιεκτικότητας των φυτών σε συγκεκριμένα θρεπτικά συστατικά, μέσω γενετικών παρεμβάσεων, επιλεκτικής διασταύρωσης ή ειδικών λιπασμάτων.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει ενθαρρυντικά αποτελέσματα από την καλλιέργεια ρυζιού εμπλουτισμένου με σίδηρο, το οποίο συνέβαλε στη βελτίωση των επιπέδων σιδήρου σε γυναίκες και παιδιά στις Φιλιππίνες και την Ινδία. Αντίστοιχα, γλυκοπατάτες εμπλουτισμένες με βιταμίνη Α βοήθησαν στην αντιμετώπιση σχετικών ελλείψεων σε αφρικανικές χώρες.

Ωστόσο, η μέθοδος δεν στερείται περιορισμών. Η πιθανή μείωση της απόδοσης των καλλιεργειών και η γενετική ομοιομορφία ενδέχεται να αυξήσουν την ευπάθειά τους σε ασθένειες.

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι, η επάρκεια τροφής δεν ταυτίζεται με τη διατροφική επάρκεια. Η ενίσχυση και η διατήρηση της ποιότητας των καλλιεργειών, η προστασία της γονιμότητας των εδαφών και η ανάπτυξη πιο ανθεκτικών και θρεπτικών ποικιλιών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη διασφάλιση της διατροφικής επάρκειας και της δημόσιας υγείας.

Πηγή: Popular Mechanics

Φωτογραφία iStock