Iatropedia

Οστεοπόρωση: Ποιες ασκήσεις είναι καλύτερες για πρόληψη και θεραπεία

Τα οφέλη που παρέχει η συστηματική γυμναστική στα οστά. Ποια είδη ασκήσεως πρέπει να αποφεύγονται.

Τρεις στις πέντε γυναίκες και ένας στους πέντε άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών πάσχουν από οστεοπόρωση, η οποία εξασθενεί τα οστά και αυξάνει τον κίνδυνο επικίνδυνων καταγμάτων.

Για την πρόληψη και τη θεραπεία της σημαντική δεν είναι μόνο η διατροφή, αλλά και η γυμναστική η οποία μάλιστα πρέπει να αρχίζει από την παιδική ηλικία.

«Η οστεοπόρωση είναι μία σιωπηλή επιδημία, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί με κάποια υγιεινοδιαιτητικά μέτρα, πριν φτάσει κανείς στη φαρμακευτική αγωγή», είπε ο ορθοπεδικός-χειρουργός Αντώνης Αγγουλές στο Πρακτορείο FM. Στα μέτρα αυτά συμπεριλαμβάνονται:

Υποτιμημένο «φάρμακο»

Για την άσκηση ο κ. Αγγουλές ανέφερε ότι είναι ένα υποτιμημένο «φάρμακο». «Η άσκηση δρα επικουρικά στη φαρμακευτική αγωγή για την οστεοπόρωση», είπε. «Έχει αποδειχθεί σε πολλές ερευνητικές εργασίες ότι αυξάνει την οστική πυκνότητα στη σπονδυλική στήλη και το ισχίο, ενώ μειώνει την συχνότητα των καταγμάτων».

Ποιο είδος εκγύμνασης, όμως, είναι πιο βοηθητικό; «Δύο είδη γυμναστικής είναι πάρα πολύ χρήσιμα», απάντησε. Το πρώτο είναι η άσκηση που δίνει φορτία στον οργανισμό. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν λ.χ.

Εξίσου ωφέλιμο για την οστεοπόρωση είναι και το περπάτημα. «Έχει αποδειχθεί ότι οι γυναίκες που περπατάνε 4 ώρες την εβδομάδα, έχουν μικρότερη συχνότητα καταγμάτων κατά 40%, από αυτές που περπατάνε μόνο μία ώρα την εβδομάδα. Η βάδιση είναι μία καλή άσκηση συντήρησης για την οστεοπόρωση. Δεν αποτελεί πρώτη επιλογή, αλλά μπορεί να γίνει σε όλες τις ηλικίες», τόνισε.

Οι ασκήσεις κάμψης είναι επιβαρυντικές, όπως αυτές που γίνονται στη γιόγκα ή στο πιλάτες, και για αυτό δεν προτείνονται σε άτομα με οστεοπόρωση, κατέληξε ο κ. Αγγουλές.

Φωτογραφία: iStock