Η συστηματική άσκηση μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο, ακόμα κι αν είναι σύντομη και με μέτρια ένταση, αναφέρει διεθνής ομάδα επιστημόνων.
Εξετάζοντας την πορεία της υγείας αρκετών χιλιάδων ασθενών, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ποτέ δεν είναι αργά για να βάλουν έστω και το γρήγορο περπάτημα στη ζωή τους.
Επιπλέον, όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουν στην φυσική δραστηριότητα, τόσο περισσότερο ωφελούνται.
Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση JAMA Network Open. Όπως γράφουν οι ερευνητές, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η συστηματική άσκηση μπορεί να δράσει προληπτικά, αλλά και θεραπευτικά στον καρκίνο.
Γι’ αυτό τον λόγο συνιστάται στους ασθενείς να αφιερώνουν την εβδομάδα:
- 150-300 λεπτά σε μετρίας εντάσεως ασκήσεις ή
- 75-150 λεπτά σε υψηλής εντάσεως ασκήσεις
Ωστόσο οι περισσότερες από τις μελέτες αυτές έχουν διεξαχθεί σε ασθενείς που έπασχαν από καρκίνο του μαστού, του προστάτη ή του παχέος εντέρου, σημειώνουν οι ερευνητές.
Στην παρούσα μελέτη, θέλησαν να εξακριβώσουν εάν η άσκηση βοηθεί και τους πάσχοντες από επτά άλλες μορφές της νόσου, ήτοι τους καρκίνους:
- Της ουροδόχου κύστεως
- Του ενδομητρίου
- Του νεφρού
- Του πνεύμονος
- Του στόματος
- Των ωοθηκών
- Του πρωκτού
Οι επτά αυτές μορφές καρκίνου αντιπροσωπεύουν το περίπου 30% των νέων κρουσμάτων της νόσου ετησίως.
Η μελέτη
Οι ερευνητές ενέταξαν στη μελέτη τους 17.141 ασθενείς, μέσης ηλικίας 67 ετών. Το 60% ήσαν γυναίκες.
Σχεδόν οι μισοί από αυτούς (το 49%) έπασχαν από αρχικού ή μεσαίου σταδίου καρκίνου. Οι υπόλοιποι από πιο προχωρημένες μορφές.
Πάνω από έξι στους δέκα συμμετέχοντες (το 62%) έπασχαν από καρκίνο της ουροδόχου κύστεως, του ενδομητρίου ή του πνεύμονος. Ειδικότερα:
- Το 24% είχαν καρκίνο της ουροδόχου κύστεως
- Το 22% του ενδομητρίου
- Το 18% του πνεύμονος
Οι ερευνητές παρακολούθησαν τους εθελοντές τους επί σχεδόν 11 χρόνια κατά μέσον όρο. Στο μεσοδιάστημα έχασαν τη ζωή τους οι 4.872 από αυτούς.
Τα ευρήματα
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, ακόμα και λίγη άσκηση να έκαναν οι συμμετέχοντες μετά την διάγνωση του καρκίνου τους, μειώνονταν οι πιθανότητές τους να χάσουν τη ζωή τους έως το τέλος της μελέτης. Στην πραγματικότητα, ακόμα κι αν γυμνάζονταν λιγότερο από το συνιστώμενο, είχαν λ.χ.:
- 33% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο της κύστεως
- 38% λιγότερες πιθανότητες θανάτου από καρκίνο του ενδομητρίου
- 44% λιγότερες πιθανότητες θανάτου από καρκίνο του πνεύμονος
Το όφελος αυξανόταν για ολοένα περισσότερες μορφές καρκίνου, κατ’ αναλογίαν με τον χρόνο που αφιέρωναν στην άσκηση.
Η μελέτη έδειξε ακόμα πως η άσκηση ωφελούσε τους ασθενείς, ακόμα κι αν διήγαγαν καθιστική ζωή πριν διαγνωστούν με καρκίνο. Ο κίνδυνος θανάτου, π.χ., μειωνόταν κατά 42% στους ασθενείς με καρκίνο του πρωκτού. Αντίστοιχα μειωνόταν κατά 49% σε εκείνους με καρκίνο του πνεύμονος.
Αντιθέτως, όσοι ασθενείς γυμνάζονταν πριν τη διάγνωση, αλλά σταμάτησαν στη συνέχεια, δεν αποκόμιζαν κάποιο ιδιαίτερο όφελος έναντι εκείνων που ουδέποτε είχαν γυμνασθεί.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η τακτική άσκηση ωφελεί σημαντικά τους ασθενείς με καρκίνο, σε όλα τα στάδια της νόσου, λένε οι ερευνητές. Είτε γίνει πριν, είτε στη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία, είναι σημαντικό να προστίθεται στις συστάσεις των ιατρών για την αντιμετώπιση της νόσου, καταλήγουν.
Φωτογραφία: iStock