Οι μεσήλικες και ηλικιωμένοι με υπνική άπνοια, μπορεί να έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν προβλήματα ψυχικής υγείας, αναφέρουν επιστήμονες από τον Καναδά.
Εξετάζοντας στοιχεία από χιλιάδες εθελοντές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτή η συνηθισμένη διαταραχή του ύπνου σχετίζεται με αυξημένα ποσοστό κατάθλιψης, αγχώδους διαταραχής και νέων ψυχιατρικών παθήσεων.
Η υπνική άπνοια χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες παροδικές διακοπές της αναπνοής στη διάρκεια του ύπνου. Οι πάσχοντες είθισται να ροχαλίζουν δυνατά, με το ροχαλητό τους να διακόπτεται αιφνιδίως λόγω της διακοπής της ροής του αέρα.
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα (τουλάχιστον 10») ο πάσχων μισοξυπνά πασχίζοντας να πάρει ανάσα και ξαναρχίζει να ροχαλίζει.
Όση ώρα, όμως, διακόπτεται η αναπνοή, ο οργανισμός δεν τροφοδοτείται με οξυγόνο. Αυτή η διακοπτόμενη υποξαιμία και ο κατακερματισμός του ύπνου έχουν ως συνέπεια να υποφέρουν από υπνηλία στη διάρκεια της ημέρας. Πιστεύεται επίσης ότι ευνοούν την εκδήλωση υπέρτασης, διαβήτη αλλά και πολλών άλλων παθήσεων. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται τα προβλήματα ψυχικής υγείας.
Η νέα μελέτη
Τα νέα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση JAMA Network Open. Οι ερευνητές παρακολούθησαν επί τρία χρόνια την πορεία της υγείας 30.097 εθελοντών, ηλικίας 45 ετών και πάνω. Το 51% ήταν γυναίκες.
Σχεδόν ένας στους τέσσερις (το 24%) ήταν πολύ πιθανό να πάσχουν από υπνική άπνοια επειδή ανέφεραν τουλάχιστον δύο από τα εξής:
- Έντονο ροχαλητό στη διάρκεια της νύχτας
- Επεισόδια άπνοιας κατά τον ύπνο
- Υπνηλία την ημέρα
- Υπέρταση
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, οι συμμετέχοντες με την πιθανή άπνοια είχαν σχεδόν 40% περισσότερες πιθανότητες να πάσχουν από κατάθλιψη ή αγχώδη διαταραχή κατά την έναρξη της μελέτης.
Έως το τέλος της περιόδου παρακολουθήσεως αυτοί οι συμμετέχοντες είχαν κατά 44% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν ένα νέο πρόβλημα ψυχικής υγείας, όπως:
- Φοβία
- Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
- Διαταραχή πανικού
- Διπολική διαταραχή
- Μανία
- Δυσθυμία
- Κλινική κατάθλιψη
Η μελέτη έδειξε ακόμα ότι οι συμμετέχοντες με υπνική άπνοια αλλά χωρίς πρόβλημα ψυχικής υγείας κατά την έναρξη της μελέτης, είχαν 20% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κάποιο έως το τέλος της.
Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την ανάγκη να αξιολογείται η αποφρακτική υπνική άπνοια όχι μόνον ως διαταραχή του ύπνου ή της αναπνοής, αλλά και ως πιθανός εκλυτικός παράγοντας ψυχολογικής και νοητικής έκπτωσης αργότερα στη ζωή, τονίζουν οι ερευνητές.
Φωτογραφία: iStock