Iatropedia

Πώς η αχρωματοψία μπορεί να συνδέεται με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης – Μελέτη του Στάνφορντ

Μελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου Στάνφορντ δείχνει ότι οι ασθενείς με αχρωματοψία έχουν 52% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε βάθος 20 ετών, πιθανώς επειδή δυσκολεύονται να εντοπίσουν αίμα στα ούρα.

Μια νέα μελέτη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στις Ηνωμένες Πολιτείες αναδεικνύει μια απρόσμενη σχέση ανάμεσα στην αχρωματοψία και τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η δυσκολία στην αντίληψη ορισμένων χρωμάτων μπορεί να αποκρύπτει ένα κρίσιμο προειδοποιητικό σημάδι της νόσου: το αίμα στα ούρα.

Η παράβλεψη αυτού του συμπτώματος ενδέχεται να οδηγεί σε καθυστερημένη διάγνωση και τελικά σε χειρότερη πρόγνωση για τους ασθενείς.

Η υπόθεση των ερευνητών

Με βάση αυτά τα δεδομένα, οι επιστήμονες θέλησαν να εξετάσουν αν η αχρωματοψία μπορεί τελικά να επηρεάζει και την επιβίωση των ασθενών με καρκίνο.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Stanford Medicine, του ιατρικού κέντρου του Πανεπιστημίου Στάνφορντ. Επικεφαλής συγγραφέας ήταν ο Δρ Εχσάν Ραχίμι, οφθαλμίατρος και αναπληρωτής κλινικός καθηγητής οφθαλμολογίας στο Στάνφορντ. Οι ερευνητές δημοσίευσαν τα αποτελέσματα στο επιστημονικό περιοδικό Nature Health.

Αχρωματοψία και καρκίνος της ουροδόχου κύστης – Πώς πραγματοποιήθηκε η μελέτη

Για να διερευνήσουν τη σχέση μεταξύ αχρωματοψίας και καρκίνου, οι επιστήμονες ανέλυσαν τεράστιο όγκο ιατρικών δεδομένων.

Χρησιμοποίησαν την ερευνητική πλατφόρμα TriNetX, μια διεθνή βάση δεδομένων που περιλαμβάνει περίπου 275 εκατομμύρια ανώνυμα ιατρικά αρχεία ασθενών από όλο τον κόσμο.

Από περίπου 100 εκατομμύρια αρχεία ασθενών στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι ερευνητές εντόπισαν:

Για κάθε ομάδα δημιουργήθηκε μια αντίστοιχη ομάδα σύγκρισης ασθενών με τον ίδιο τύπο καρκίνου αλλά χωρίς αχρωματοψία, ώστε να εξεταστεί αν υπάρχει διαφορά στην επιβίωση.

Τα αποτελέσματα της έρευνας

Η ανάλυση έδειξε ένα εντυπωσιακό εύρημα:

Οι ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης και αχρωματοψία είχαν 52% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου μέσα σε διάστημα 20 ετών σε σύγκριση με ασθενείς που είχαν φυσιολογική χρωματική όραση.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η πιο πιθανή εξήγηση είναι ακριβώς επειδή οι άνθρωποι με αχρωματοψία δυσκολεύονται να εντοπίσουν το αίμα στα ούρα, επομένως ενδέχεται να αργήσουν να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια. Άρα ο καρκίνος, σε τέτοια περίπτωση, θα διαγνωστεί σε πιο προχωρημένο στάδιο.

Γιατί δεν παρατηρήθηκε το ίδιο σε άλλους καρκίνους

Οι ερευνητές περίμεναν ότι παρόμοιο αποτέλεσμα θα εμφανιζόταν και στον καρκίνο του παχέος εντέρου. Ωστόσο, η ανάλυση δεν έδειξε σημαντική διαφορά στην επιβίωση μεταξύ ασθενών με ή χωρίς αχρωματοψία.

Η εξήγηση, σύμφωνα με τον Δρ Ραχίμι, είναι ότι ο συγκεκριμένος καρκίνος εμφανίζει συνήθως πολλά διαφορετικά συμπτώματα, όπως κοιλιακό πόνο ή αλλαγές στις λειτουργίες του εντέρου. Επιπλέον, υπάρχει ευρεία εφαρμογή προληπτικού ελέγχου (screening) για τον καρκίνο του παχέος εντέρου σε άτομα ηλικίας 45 έως 75 ετών.

Αντίθετα, στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης το αίμα στα ούρα είναι συχνά το μοναδικό αρχικό σύμπτωμα, το οποίο εμφανίζεται σε 80% έως 90% των ασθενών.

Τι σημαίνουν τα ευρήματα για το μέλλον

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα αποτελέσματα της μελέτης δεν σημαίνουν φυσικά ότι η αχρωματοψία προκαλεί καρκίνο. Ωστόσο, δείχνουν ότι μπορεί να επηρεάζει την έγκαιρη αναγνώριση σημαντικών συμπτωμάτων.

Ο Δρ Ραχίμι εκφράζει την ελπίδα ότι η έρευνα θα αυξήσει την ευαισθητοποίηση τόσο των ασθενών όσο και των γιατρών. Όπως αναφέρει, ορισμένοι ειδικοί ήδη εξετάζουν το ενδεχόμενο να συμπεριλαμβάνουν ερωτήσεις για αχρωματοψία σε ιατρικά ερωτηματολόγια.

Παράλληλα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πολλοί άνθρωποι με αχρωματοψία δεν έχουν λάβει ποτέ επίσημη διάγνωση, γεγονός που σημαίνει ότι το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος, μπορεί να είναι μεγαλύτερο.

Τι μπορούν να κάνουν οι ασθενείς με αχρωματοψία

Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία των τακτικών προληπτικών εξετάσεων. Οι γιατροί συνιστούν να γίνεται ανάλυση ούρων στο πλαίσιο του ετήσιου ιατρικού ελέγχου.

Για άτομα με αχρωματοψία, οι ειδικοί προτείνουν επίσης να ζητούν τη βοήθεια ενός συγγενικού προσώπου ή συντρόφου για την παρατήρηση πιθανών αλλαγών στο χρώμα των ούρων.

Όπως σημειώνει ο Δρ Ραχίμι, ακόμη και μια απλή πρακτική, όπως ο έλεγχος των ούρων από κάποιον άλλον, όταν υπάρχει αμφιβολία, μπορεί να συμβάλει στην έγκαιρη ανίχνευση μιας σοβαρής νόσου.

Φωτογραφία: istock