Ο πονόδοντος είναι η πιο συχνή αιτία επίσκεψης στον οδοντίατρο και μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητα, τον ύπνο και τη διατροφή.
Ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά ή να επιδεινώνεται σταδιακά. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι οξύς και διαπεραστικός, ενώ σε άλλες είναι θαμπός και επίμονος. Στις περισσότερες περιπτώσεις επιδεινώνεται κατά τη μάσηση ή την κατανάλωση ζεστών και κρύων τροφών και ροφημάτων.
Η έγκαιρη αξιολόγηση από οδοντίατρο είναι σημαντική, καθώς η καθυστέρηση της θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της κατάστασης.
Πονόδοντος: Ποια είναι τα συχνότερα αίτια;
Η πιο συχνή αιτία του πονόδοντου είναι η τερηδόνα, η οποία προκαλεί σταδιακή καταστροφή των σκληρών ιστών του δοντιού. Όταν η βλάβη προχωρήσει και επηρεάσει τον πολφό, δηλαδή το εσωτερικό τμήμα του δοντιού που περιέχει νεύρα και αιμοφόρα αγγεία, μπορεί να εμφανιστεί φλεγμονή και έντονος πόνος.
Άλλες συχνές αιτίες περιλαμβάνουν:
- Ραγισμένο ή σπασμένο δόντι: Μια μικρή ρωγμή μπορεί να μην είναι ορατή, αλλά να προκαλεί πόνο κατά τη μάσηση ή ευαισθησία σε θερμικά ερεθίσματα.
- Φθαρμένα, χαλαρά ή σπασμένα σφραγίσματα: Επιτρέπουν τη διείσδυση βακτηρίων και ενδέχεται να οδηγήσουν σε τερηδόνα.
- Υποχώρηση των ούλων: Εκθέτει ευαίσθητες επιφάνειες της ρίζας, προκαλώντας πόνο κυρίως στο κρύο ή στο ζεστό.
- Οδοντικό απόστημα: Η βακτηριακή λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει συλλογή πύου, έντονο πόνο και οίδημα.
- Περιοδοντική νόσος: Η φλεγμονή των ιστών που στηρίζουν τα δόντια μπορεί να προκαλέσει ευαισθησία, ενόχληση και, σε προχωρημένα στάδια, κινητικότητα των δοντιών.
Πόνο που ομοιάζει με πονόδοντο μπορεί επίσης να προκαλέσουν η ιγμορίτιδα, η ανατολή των φρονιμιτών, οι άφθες και οι διαταραχές της κροταφογναθικής άρθρωσης.
Πονόδοντος: Πώς μπορούμε να τον προλάβουμε;
Η καθημερινή φροντίδα των δοντιών και οι τακτικοί οδοντιατρικοί έλεγχοι μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων. Η πρόληψη περιλαμβάνει:
- Βούρτσισμα δύο φορές την ημέρα με φθοριούχο οδοντόκρεμα.
- Καθημερινό καθαρισμό ανάμεσα στα δόντια με οδοντικό νήμα ή μεσοδόντια βουρτσάκια.
- Περιορισμό της κατανάλωσης ζάχαρης και γλυκών ροφημάτων.
- Αποφυγή του καπνίσματος, το οποίο επιβαρύνει την υγεία των ούλων.
- Τακτικούς ελέγχους, με συχνότητα που καθορίζεται από τον οδοντίατρο ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς.
Ο πονόδοντος δεν πρέπει να αγνοείται ούτε να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με παυσίπονα. Η έγκαιρη διάγνωση από τον οδοντίατρο συμβάλλει στην αποτελεσματική θεραπεία, στην αποφυγή επιπλοκών και στη διατήρηση της φυσικής οδοντοφυΐας.
Πονόδοντος: Πότε πρέπει να επισκεφθούμε τον οδοντίατρο
Εάν ο πονόδοντος διαρκεί περισσότερο από μία έως δύο ημέρες, είναι σημαντικό να προγραμματιστεί οδοντιατρική εξέταση. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να περιμένουμε τόσο, εάν ο πόνος είναι έντονος ή επιδεινώνεται.
Ένα παραμελημένο οδοντικό πρόβλημα μπορεί να εξελιχθεί σε απόστημα και να προκαλέσει σοβαρότερη λοίμωξη. Η προσωρινή υποχώρηση του πόνου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η αιτία έχει αντιμετωπιστεί.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν εμφανίζονται πρήξιμο στα ούλα ή στο πρόσωπο, πυρετός, εκροή πύου ή δυσκολία στο άνοιγμα του στόματος. Δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή, ειδικά όταν συνυπάρχει οίδημα, απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Πονόδοντος: Πώς αντιμετωπίζεται;
Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία και τη βαρύτητα της βλάβης. Ο οδοντίατρος θα εξετάσει τη στοματική κοιλότητα και, εφόσον χρειάζεται, θα ζητήσει ακτινογραφία.
Η τερηδόνα αντιμετωπίζεται συνήθως με καθαρισμό της προσβεβλημένης περιοχής και τοποθέτηση σφραγίσματος. Όταν έχει προσβληθεί ο πολφός, μπορεί να απαιτείται ενδοδοντική θεραπεία, γνωστή ως απονεύρωση. Σε περιπτώσεις εκτεταμένης καταστροφής ή όταν το δόντι δεν μπορεί να διατηρηθεί, ενδέχεται να χρειαστεί εξαγωγή.