Iatropedia

Πλασμαφαίρεση: Τι είναι και πότε εφαρμόζεται, σύμφωνα με γιατρούς του ΕΚΠΑ

plasma apheresis, blood plasma donation

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για την πλασμαφαίρεση. Ποιες είναι οι θεραπευτικές ενδείξεις της και ποιοι οι κίνδυνοι.

Η θεραπευτική πλασμαφαίρεση είναι μία διαδικασία κατά την οποία αφαιρείται το πλάσμα από το αίμα και αντικαθίσταται με υγρό.

Το πλάσμα είναι ένα από τα τέσσερα συστατικά του αίματος. Τα υπόλοιπα είναι τα ερυθρά και τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια. Το πλάσμα αποτελείται κυρίως από νερό, που περιέχει ηλεκτρολύτες και πρωτεΐνες.

Ορισμένες από τις πρωτεΐνες του πλάσματος μας προστατεύουν από εχθρούς όπως ιούς, βακτήρια, μύκητες, καρκινικά κύτταρα. Άλλες πρωτεΐνες συμβάλλουν στον έλεγχο της αιμορραγίας.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής ΕΚΠΑ στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα Κωνσταντίνος Γιάννακας (αιματολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. πρύτανης ΕΚΠΑ) εξηγούν όσα πρέπει να ξέρουμε για την θεραπευτική πλασμαφαίρεση.

Τι είναι η θεραπευτική πλασμαφαίρεση;

Η θεραπευτική πλασμαφαίρεση (therapeutic plasma exchange – TPE) είναι μια διαδικασία αφαίρεσης. Δηλαδή μία τεχνική κατά την οποία το αίμα του ασθενούς περνά μέσα από ειδική συσκευή που διαχωρίζει και αφαιρεί το πλάσμα. Τα κυτταρικά στοιχεία (ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια) επιστρέφουν στον οργανισμό.

Το αφαιρούμενο πλάσμα αντικαθίσταται με υγρό αντικατάστασης. Συνήθως είναι αλβουμίνη 5% ή/και φυσιολογικός ορός και σε ειδικές περιπτώσεις φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα.

Ο στόχος της πλασμαφαίρεσης είναι διττός. Αφ’ ενός, η αφαίρεση παθογόνων παραγόντων που κυκλοφορούν στο πλάσμα (π.χ. αυτοαντισώματα, ανοσοσυμπλέγματα, κρυοσφαιρίνες, παθολογικές πρωτεΐνες, τοξίνες και λιπίδια). Αφ’ ετέρου, σε ορισμένες νόσους στόχος είναι η αναπλήρωση παραγόντων μέσω του υγρού αντικατάστασης.

Πώς γίνεται η διαδικασία

Η αγγειακή πρόσβαση μπορεί να γίνει με δύο τρόπους:

Ο διαχωρισμός του αίματος γίνεται ως εξής: το αίμα οδηγείται στη συσκευή, όπου γίνεται ο διαχωρισμός με φυγοκέντρηση ή μεμβρανική διήθηση. Αντιπηκτική αγωγή με κιτρικά άλατα αποτρέπει την πήξη στο κύκλωμα.

Ο όγκος που τυπικά ανταλλάσσεται είναι 1–1,5 όγκος πλάσματος ανά συνεδρία. Αντιστοιχούν σε περίπου 3–4 λίτρα στους ενήλικες. Η διάρκεια συνήθως είναι 1,5 έως 3 ώρες.

Ο αριθμός των συνεδριών που θα εφαρμοσθούν εξαρτάται από την ένδειξη. Συνήθως γίνονται 5–7 συνεδρίες, καθημερινά ή ανά δεύτερη ημέρα. Στη διάρκειά τους, ο ασθενής παρακολουθείται συνεχώς ως προς τα ζωτικά σημεία, την ισορροπία υγρών και τα πρώιμα σημεία ανεπιθύμητων ενεργειών.

Ποιες είναι οι ενδείξεις της πλασμαφαίρεσης

Στις πιο πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες (2023) καταγράφονται 166 ενδείξεις, ταξινομημένες σε τέσσερις κατηγορίες:

Στις κατηγορίες I–II συμεριλαμβάνονται ενδεικτικά:

Υπό ποιες συνθήκες ασφαλείας πρέπει να γίνεται;

Η πλασμαφαίρεση θεωρείται γενικά ασφαλής διαδικασία, αλλά απαιτεί αυστηρές προϋποθέσεις:

Ποιες είναι οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι:

Σημειώνεται ότι μετά από κάθε συνεδρία αφαιρούνται και παράγοντες πήξης και ανοσοσφαιρίνες. Το γεγονός αυτό επιβάλλει προσοχή σε αιμορραγικό κίνδυνο και κίνδυνο λοιμώξεων.

Γιατί παραμένει αναντικατάστατη;

Παρά την έκρηξη των στοχευμένων βιολογικών θεραπειών, η πλασμαφαίρεση διατηρεί μοναδικό ρόλο. Και αυτό διότι δρα άμεσα, αφαιρώντας παθογόνες ουσίες από την κυκλοφορία του αίματος μέσα σε ώρες. Αυτό είναι καθοριστικό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως η TTP, η μυασθενική κρίση και το σύνδρομο υπεργλοιότητας.

Η συστηματική ενσωμάτωσή της στις διεθνείς οδηγίες και η συνεχής ενημέρωση των ενδείξεών της την καθιστούν θεμέλιο της σύγχρονης μεταγγισιοθεραπείας και της κλινικής ανοσολογίας.

Πηγές