Iatropedia

Όραση: Πώς μπορεί να την επηρεάσει η νόσος Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με έναν καθηγητή

exam senior

Τι αναφέρει ο δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ στις 21 Σεπτεμβρίου.

Η ζωή με τη νόσο Αλτσχάιμερ μόνο εύκολη δεν είναι, γιατί καθώς εκφυλίζεται σταδιακά ο εγκέφαλος, πλήττονται όλες οι λειτουργίες του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένης της όρασης.

Ωστόσο οι επιπτώσεις της νόσου σε αυτή την αίσθηση συχνά παραβλέπονται, ενώ άλλες φορές συγχέονται με οφθαλμολογικά προβλήματα που είναι συνηθισμένα στην τρίτη ηλικία.

Η αλήθεια όμως είναι ότι η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος τις οπτικές πληροφορίες. Έτσι οι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται ολοένα περισσότερο:

Τα συμπτώματα αυτά δεν οφείλονται σε αλλαγές στα μάτια τους: αντιθέτως, αυτά μπορεί να μοιάζουν υγιή. Ωστόσο επειδή αλλάζει ο εγκέφαλός τους, μπορεί να αλλάζει και η όραση, αφού σε αυτόν είναι που δημιουργούνται οι εικόνες που βλέπουμε.

Όπως εξηγεί ο δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, καθηγητής Οφθαλμολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, η νόσος Αλτσχάιμερ σχετίζεται με πολλές οπτικές διαταραχές στους πάσχοντες. Ενδεικτικά αναφέρονται προβλήματα, όπως:

Πού μπορεί να οφείλονται

Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή συσσώρευση ορισμένων παθολογικών ουσιών στον εγκέφαλο. Οι ουσίες αυτές είναι το πεπτίδιο β-αμυλοειδές και η πρωτεΐνη tau («ταυ» ή «τ»).

Το β-αμυλοειδές δημιουργεί χαρακτηριστικές πλάκες ανάμεσα στα νευρικά κύτταρα. Η πρωτεΐνη tau δημιουργεί νευροϊνιδικά συμπλέγματα στο εσωτερικό των νευρικών κυττάρων.

Για να δημιουργηθεί η όραση, τα μάτια πρέπει να συνεργασθούν με τον εγκέφαλο. Τα πρώτα συλλέγουν τις οπτικές πληροφορίες, ενώ ο δεύτερος (ο εγκέφαλος) ερμηνεύει:

Η νόσος Αλτσχάιμερ διαταράσσει τα εγκεφαλικά κυκλώματα όπου γίνεται η επεξεργασία των οπτικών πληροφοριών. Έτσι, μπορεί οι οφθαλμολογικές εξετάσεις να μοιάζουν φυσιολογικές, αλλά ο ασθενής να παραπονιέται ότι δεν βλέπει καθαρά.

Τι έχουν δείξει οι μελέτες

Μελέτες έχουν δείξει ότι η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να επηρεάσει αρκετές πλευρές της οπτικής λειτουργίας. Το 2024 δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση Dementias & Geriatric Cognitive Disorders ανασκόπηση 51 προγενέστερων κλινικών μελετών, η οποία έδειξε ότι οι πάσχοντες γενικά από άνοια είχαν χειρότερες επιδόσεις από τους υγιείς συνομηλίκους τους σε τεστ αξιολόγησης:

Παρόμοια ευρήματα είχαν και αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν ειδικά σε πάσχοντες από νόσο Αλτσχάιμερ.

«Άλλες μελέτες δείχνουν ότι οι οπτικές αλλαγές που παρατηρούνται στους ασθενείς, μπορεί να σχετίζονται με τον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών και το οπτικό νεύρο, που αποτελούν στην πραγματικότητα εγκεφαλικό ιστό ο οποίος εκτείνεται στο εσωτερικό του οφθαλμού μέσω του οπτικού νεύρου. Τόσο η νόσος Αλτσχάιμερ όσο και γενικότερα η άνοια φαίνεται να έχουν επιπτώσεις στον αμφιβληστροειδή», προσθέτει ο καθηγητής.

Και διάγνωση της νόσου

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι στους αμφιβληστροειδείς χιτώνες των πασχόντων από νόσο Αλτσχάιμερ ή άλλη μορφή άνοιας παρατηρούνται χαρακτηριστικές αλλοιώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν ίσως στο μέλλον να χρησιμεύουν για τη διάγνωση της νόσου. Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες είναι μικρές, αλλά έχουν ανοίξει τον δρόμο για περισσότερη ιατρική έρευνα. Οι αλλαγές που εντοπίζονται στις περισσότερες αφορούν:

Πολλές από αυτές τις αλλοιώσεις έχουν βρεθεί με τη βοήθεια μιας προηγμένης εξέτασης που λέγεται οπτική τομογραφία συνοχής (OCT). Η εξέταση αυτή χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση πολλών οφθαλμολογικών παθήσεων, αλλά δεν έχει αρχίσει ακόμα η ευρεία χρήση της για τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Η ιδέα να ανιχνεύεται στο μέλλον η νόσος Αλτσχάιμερ μέσω οφθαλμολογικών εξετάσεων δεν είναι απίθανη, διευκρινίζει ο κ. Κανελλόπουλος. Είναι ήδη καλά γνωστό ότι ο ενδελεχής έλεγχος των ματιών μπορεί να διαγνώσει πολλά συστηματικά νοσήματα, όπως ενδεικτικά:

Τι μπορούν να κάνουν οι ασθενείς

Πώς μπορεί όμως να καταλάβει ένας ασθενής με νόσο Αλτσχάιμερ ή ο φροντιστής του εάν τα προβλήματα οράσεως που αντιμετωπίζει μπορεί να συνδέονται με τη νευρολογική νόσο και να μην οφείλονται σε οφθαλμοπάθειες της τρίτης ηλικίας, όπως π.χ. ο καταρράκτης ή η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας; Η διάκριση δεν είναι πάντοτε εύκολη, διότι τα συμπτώματα συχνά αλληλοκαλύπτονται μεταξύ των διαφόρων παθήσεων, απαντά ο καθηγητής.

Ωστόσο (και) από έναν οφθαλμίατρο πρέπει να αξιολογούνται ορισμένες δυσκολίες όπως με:

«Αυτού του είδους τα προβλήματα μπορεί να οφείλονται στην άνοια καθαυτή, αλλά και σε διαταραχή της όρασης εξαιτίας της, που επιτείνει την σύγχυση του ασθενούς. Παρότι πολλοί νομίζουν ότι ο έλεγχος της όρασης δεν είναι εφικτός στους ασθενείς με άνοια, στην πραγματικότητα μπορεί να διενεργηθεί και να προσαρμοσθεί, εάν είναι απαραίτητο», καταλήγει ο κ. Κανελλόπουλος.

Φωτογραφία: iStock